درودی دگر...

به جلسه ی سوم کلاس آموزش نرم افزار NeoBook خوش آمدید. امید واریم تا از آموزش های پیشین بهره برده باشید تا این جلسه از کلاس ها نیز کاربردی واقع شود.

بنابراین در ادامه با مکتب خانه همراه باشید.


خوب تو جلسه ی قبل ، به معرفی بخش ها و نوار های مختلف برنامه و ابزار ها پرداختیم. حالا می ریم که کاربردی یاد بگیریم.

در قسمت بالای نرم افزار زیر گزینه ی فایل File ، طبق تصویر ، بر روی این گزینه (New) کلیک کنید تا یک پروژه ی جدید که در این نرم افزار به نام Publication شناخته می شه رو بسازیم.

تو لیست File هم میتونید از گزینه ی New استفاده کنید.

خوب در تصویر بالا ، شماره هارو بررسی می کنیم. 1-Publication Size: در این بخش شما ابعاد یا رزولیشن برنامتون رو تعیین می کنید. نرم افزار به طور پیشفرض چند رزولیشن استاندارد رو مشخص کرده که می تونید اونا رو انتخاب کنید. یکم پایین تر هم این اجازه رو به شما می ده که رزولیشن رو خوتون مشخص کنید.

2-Type of publication to create: در اینجا مشخص می کنید که پروژه ای که دارید می سازید ، چه نوع پروژه ایست. چهار نوع انتخاب دارید که تک تک اون هارو توضیح می دم.

Standard application (EXE) : اپلیکیشن های استاندارد سیستم عامل ویندوز ، با پسوند .exe شناخته می شن. در این حالت از پروژه ، شما می تونید یک برنامه برای این سیستم عامل بسازید. برنامه ای که کاربر بتونه از اون استفاده کنه(نکته ی مهم)

Screen Saver(SCR) : همون طور که اسمش معلومه ، می تونید اسکرین سیور کاربردی بسازید. یعنی در عین حال که یک اسکرین سیور ساختید می تونید به کاربرتون این امکان رو بدید که مثل یک نرم افزار از اسکرین سیور استفاده کنید. در این حالت محیط نرم افزار Full Screen است.

System tray application (EXE) : در این حالت هم می تونید یک اپلیکشن استاندارد برای ویندوز بسازید با این تفاوت که اجرای برنامه تان در ابتدای اجرا در حالت Tray هست. یعنی آیکون برنامه تون در ابتدای هر اجرا در کنار ساعت و آیکون صدا و... قرار می گیره و با هربار Minimize شدن هم به اونجا میره. (مثال »»Viber for PC - IDM & ...)

ActiveX Control (PKG) : اکتیور ایکس یک امکان هست. نه زبان برنامه نویسی است و نه برنامه ی خاصی. در واقع به شما که تحت هر زبانی برنامه نویسی می کنید این امکان رو میده که از تمامی امکانات ویندوز استفاده کنید که ساخت یک اکتیو ایکس کنترل با NeoBook مشکلاتی داره که پیشنهاد می شه این کار رو با زبان برنامه نویسی ویژوال بیسیک انجام بدید.


خوب حالا نرم افزارتون رو برای شروع بذارید رو حالت Standard application بمونه.

3-Number of colors : تعداد رنگ هایی که می خواید در جعبه رنگ طراحی محیط نرم افزارتون به کار ببرید رو مشخص می کنه. بذارید رو حالت پیشفرض بمونه (بهتره).
حالا وقتشه که رو OK کلیک کنید!


بعد از این که Publication تون رو ساختید همچین صفحه ای رو میبیند. یک پنجره ای شبیه به برنامه های استاندارد ویندوز در وسط تصویر هست که این محل اصلی برنامه ی شماست.
در این جلسه آموزش ساخت یک کلید (Button) رو بررسی می کنیم. طبق آموزش جلسه ی قبل ، روی گزینه ی Push Button در پنجره ی Tools کلیک کنید و در محیط نرم افزارتان به اندازه ی معقول یک کلید ، یک کلید دِرَگ کنید.


بعد از اون ، همچین صفحه ای رو می بینید که در واقع تنظیمات کلید شما هست.
در تب General هستیم. تب ها در سمت چپ پنجره ی تنظیمات هست.
Caption : متن داخل کلید شماست که ما می خوایم شما برای نوشته داخل کلیدتون ، Button 1 رو انتخاب کنید.
Alignment : محل قرار گیری متن در کلید که طبق معمول می تونید سمت چپ ، راست و یا وسط رو انتخاب کنید.
Short Cut Key : شما می تونید در برنامتون این امکان رو به کاربر بدید که با زدن یک کلید خاص از کیبورد مثل F یک فایل جدید رو بسازه یا از کلید ترکیبی استفاده کنه (مثل ctrl+s برای سیو کردن در برنامه های مختلف)
Hint : یک توضیح کوتاه برای کلیدتون که کاربر موس رو برد روی اون و در اونجا موس رو نگه داشت ، یک توضیح کوتاه به نمایش در بیاد.
Snap position : محل ثابت برای قرار گیری کلید در برنامه که این مکان تحت هیچ شرایطی تغییر نکنه. این تغییر نکردن مکان به معنای این هست که اگر برنامه رزولیشن قابل تغییر داشته باشه ، محل قرار گیری کلید نسبت به تغییرات هندسی برنامه ، ثابت باشه. یعنی اگر Top انتخاب بشه ، برنامه ی شما چه کوچیک بشه و یا بزرگ بشه ، کلید شما تحت هر شرایطی در بالا قرار می گیره.
Object name : اسم جسم نرم افزاری شما. یعنی کلید شما یک اسم داره که شما بتونید اون رو از سایر اجرامی که در برنامتون هست بتونید تشخیص بدید. این اسم فقط برای شمای سازنده قابل دیدنه و در لیست آبجکت ها اسم هر جسم مشخص میشه. این اسم نباید بین حروفش فاصله (Space) باشه و گرنه برنامه ارور میده. پیشنهاد میشه فعلا کاری به اسم کلیدتون کاری نداشته باشید.
Initial State : در این بخش دو گزینه وجود داره که هر کدوم رو توضیح می دم : Visible: در صورت تیک خورده بودن ، کلید شما قابل ملاحضه می باشد در غیر این صورت آبجکت شما ، به صورت Hidden در میاد (ثابت1) - Enabled : فعال بودن آبجکت رو مشخص می کنه. یعنی قابل استفاده بودن برای کاربر یا خیر (ثابت1)
Lock Position : تغییر مکان آبجکت رو برای شما در محیط ساخت رو غیر فعال می کنه (ثابت1)

به سراغ تب بعدی یعنی Appearance می ریم.

در اینجا ظاهر کلید رو طراحی میکنید.

Button Images : در این بخش برای کلید تصویر مشخص می کنید. سه گزینه ی اصلی وجود داره که تک تک اونارو بررسی می کنیم.

None (Plain button) : در این حالت کلید شما هیچ تصویری نداره.

Use an image from the Button Library : تصاویر پیشفرضی در NeoBook هست که این ها پرکاربرد ترین تصاویر در نرم افزار هاست که می تونید اونارو انتخاب کنید.

Use individual images : در اینجا می توانید برای سه حالت کلید خود ، تصویر انتخاب کنید. حالت اول : کلید در حالت عادی  حالت دوم : موس بر روی کلید رفته است حالت سوم : بر روی کلید ، کلیک شده.

Caption placement : دوبخش رو شامل می شه که مربوط به محل نوشته و عکس هست

Next to image » نوشته زیر عکس قرار می گیره

On top of image » نوشته روی عکس قرار می گیره


بخش بعدی Preview هست که نمای کلید در سه حالت رو نشون میده

بخش بعدی Button Style هست که ظاهر کلید رو یک جور دیگه بررسی می کنه

اگر در اینجا گزینه ی Use Windows theme رو انتخاب کنید ، کلید ظاهر و افکت و نمای کلید های پیشفرض ویندوز رو به خودش می گیره.

Hollow/transparent : این گزینه و گزینه های بعدی به شرط انتخاب نکردن گزینه ی قبلی فعال هستند. این گزینه  بک گراند کلید رو از بین می بره.

No Border : خط دور کلید رو که سیاه رنگ هست رو حذف می کنه.

Depress effect : همیشه غیر فعال هست پس کاری به کارش نداریم.

Bevel width : یک خط سفید رنگ سمت راست و بالای کلید هست که حالت سه بعدی به اون می ده که با کم یا زیاد کردن این مقدار تغییرات اون قابل مشاهده هست.


امید وارم از این جلسه به بعد ، آموزش ها کاربردی تر شده باشه. منتظر آموزش های بعدی باشید...