به مکتب خانه خوش آمدید. امیدواریم با بهره گیری از آموزش در جلسات قبلی کلاس های نرم افزار نئوبوک ، از این جلسه نیز بهره ببرید. در این جلسه به توضیح و آموزش ابزار های Text Entry می پردازیم. بنابراین در ادامه با ما همراه باشید.



معمولا در نرم افزار هایی که از کاربر یک سری اطلاعات به دست می آورند ، از ابزار Text Entry استفاده می کنند. به این صورت که Text Entry ها فیلد ورودی اطلاعات کاربر هستند و به عنوان یک value ذخیره خواهند شد. خوب برای آموزش یک فرم بسازید و این ابزار را در Work station خود اضافه کنید.
بعد از این کار پنجره مثل پنجره ی زیر مشاهده می شود.
در ابتدا در تب General به توضیح بخش Text: (leave blank to start with an empty field) می پردازم. در این بخش می توانید برای فیلدی که کاربر قصد پر کردن آنرا دارد ، یک متن بنویسید تا با پاک کردن آن یا ادامه نوشتار آن ، فیلد را کامل کند.
Text Entry یک مقدار یا ارزش است که برای ذخیره سازی یا استفاده از اطلاعات کاربر به هر فیلد یک نام اختصاصی تعلق می گیرد. این نام اختصاصی در بخش Variable: (to store Text Entry contents) تعیین می شود.
می توانید برای فیلدتان یک توضیح کوچک بگذارید که با بردن موس بر روی فیلد ، توضیح نمایش داده شود. برای این کار بخش Hint: (leave blank for none( را پر کنید.
در سمت راست پنجره ، Short Cut Key برای این است که اگر در فرم شما چند فیلد وجود داشته باشد ، با انتخاب یک کلید مشخص برای هر فیلد ، کاربر بتواند بین فیلد ها پرش داشته باشد.
بقیه ی موارد درگذشته توضیح داده شده است.
در تب Style ، در بخش Style ، گزینه ی Single line برای محدود کردن کاربر برای نوشتن تنها در یک خط است. Multi-line در مقابل این اجازه را به کاربر می دهد که در چند خط بنویسد که این گزینه دو تنظیم نیز دارد. Scroll bars برای نوشتار های طولانی است که اگر نوشته ها از کادر خارج شدند ، کاربر بتواند با اسکرول ها به آن ها دسترسی داشته باشد. Word wrap نیز در کلاس های گذشته توضیح داده شده است.
Limit input to برای محدود کردن کاربر به وارد کردن یک تعداد محدود از حروف است.
Text case نیز برای تعیین شروع نوشتار در صفحه است که می توانید مشخص کنید از
بالا ی صفحه : Upper case
وسط صفحه : Normal
پایین صفحه : Lower case
شروع شود.
در بخش Validation ، می توانید مشخص کنید که چه مقادیری تنها مجاز هستند که در فیلد استفاده شود.
None (allow any character to be entered) : کاربر مجاز به وارد کردن هرنوع کارکتر به عنوان نوشته می باشد.
Password (characters appears as****) : کاربر با ورود هر کارکتر ، آن را به شکل * نشان خواهد داد.
Number (0-9 only) : کاربر مجاز به وارد کردن اعداد است.
Use a validation mask : می توانید یک استاندارد از لیست را انتخاب کنید که کاربر تنها مجاز به وارد کردن آن باشد. مانند شماره تلفن یا پستال کد یا ...
Accept only characters listed below : یک سری کارکتر مشخص شده از سوی برنامه نویس که کاربر تنها مجاز به وارد کردن آن باشد تا پذیرفته شود. مانند پسورد یا سریال نامبر
در انتها می توانید در بخش Preview: (enter text here to test settings) با نوشتن یک متن به صورت آزمایشی ، تنظیمات را چک کنید.

مدرس : پارسا آیین پژوه